Rozdział 1 : 

                                                   ~ Elena ~

Od śmierci Damona minęły 3 dni , nie mogę o tym zapomnieć , jak o tym myślę chcę mi się płakać . Tak bardzo za nim tęsknie . Ciekawe co się stało z nim i Bonnie , trafili do jakiegoś czyśćca dla bytów nadprzyrodzonych ? Czy zginęli i już nigdy nie wrócą ? Nagle do pokoju weszła Caroline .

- Wszystko ok ? - zapytała
- Nie Caroline , nic nie jest ok - powiedziałam z łzami w oczach . Przyjaciółka mnie przytuliła
- Wszystko będzie dobrze - powiedziała , żebym przestała płakać
- Wszystko będzie dobrze ? - zapytałam z oburzeniem i nerwowo - A co niby ma być dobrze ? Mój chłopak nie żyje Caroline , nie wyjechał tak jak Klaus , Damon odszedł na zawsze - łzy spływały mi po policzkach .
- Eleno Klaus nie jestem moim chło ...
- Nie Caroline , już nic nie mów . Wiem , że chcesz pomóc , ale jakoś kiepsko ci to idzie - powiedziałam nerwowym głosem po czym wyszłam z pokoju zostawiając Caroline samą . Kiedy schodziłam ze schodów ktoś zapukał do drzwi , poszłam otworzyć . To był Stefan
- Hej - powiedział . Widziałam po jego oczach , ze jest smutny , wiedziałam , ze chodzi o Damona , bo kiedy ja straciłam chłopaka , on stracił brata .
- Stefan - przytuliłam go , poczułam się jak wtedy kiedy się poznaliśmy a to było dziwne , bo dopiero co umarł mój chłopak - Może wejdziesz , porozmawiamy ? - zapytałam uśmiechając się lekko
- Pewnie - wszedł i usiadł wygodnie na kanapie
- Jak sobie radzisz ? - zapytałam z smutkiem
- Jest źle Eleno , straciłem brata . A doskonale pamiętam to jak chciałem go zabić - powiedział to a po chwili z lewego oka spłynęła mu łezka  - A ty jak sobie radzisz ?
- Jak sobie radze ?
- O Stefan , cześć - przyszła Caroline i spojrzała się na mnie jak by miała do mnie żal o to co powiedziałam wcześniej .
-  Cześć Care - przywitał się z przyjaciółka
- Eleno przepraszam cie za to , masz racje kiepsko pocieszam - oznajmiła patrząc się w podłogę
- Nie , to ja powinnam cie przeprosić za to co powiedziałam , chciałaś mnie pocieszyć a ja ... - przerwała mi przyjaciółka
- Nie Eleno ... - Przyjaciółce przerwał nagły telefon - To Klaus - powiedziała ze zdziwieniem i poszła do kuchni aby móc porozmawiać z Pierwotna Hybryda
- Witaj kochana .
- Cześć Klaus - powiedziała sięgając po szklankę .
- Dzwonie , żeby ci powiedzieć , ze jadę właśnie do Mystic Falls po ciebie .
- Po mnie ? Ze zdziwienia upuściła szklankę która się zbiła .
- Co się stało ? - zapytała Elena kiedy zobaczyła zdziwioną minę przyjaciółki
- Zaraz zapukam do drzwi Eleny Gilbert .
- Czekaj , co ? - usłyszała pukanie do drzwi - Elena zrobiła zdziwiona minę .
- Kto to może być - zapytał Stefan
- To do mnie - powiedziała Caroline i poszła otworzyć drzwi , zobaczyła Klausa .
- Klaus co ty tutaj robisz ?
- Przyjechałem do ciebie żeby zabrać cie do Nowego Orleanu .
- Zabrać mnie , gdzie ? - zrobiła wielkie oczy - Do Nowego Orleanu , skąd taki pomysł , ze się zgodzę ? - zapytała i pokręciła głową
- Przejdźmy się może , wszystko ci opowiem - oznajmił grzecznie i się uśmiechnął .
- Nigdzie z tobą nie idę - zatrzasnęła mu drzwi przed nosem .

                                                            ~ Caroline ~

Chwile patrzyłam jak Stefan i Elena rozmawiają . Widać było , ze oboje bardzo tęsknią za Damonem , z resztą ja tez za nim trochę tęskniłam , za jego żartami i poczuciem humoru . Szkoda mi było moim przyjaciół , patrzyłam jak się smucą i nie mogłam nic zrobić .